ਸਿਵਲ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਮੈਡੀਕਲ ਅਫ਼ਸਰ ਡਾ. ਰਿਸ਼ੀਪਾਲ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਬੱਚੇ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਦੇ ਹੀ ਮੌਕੇ ‘ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੁੱਢਲੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਕੋਈ ਹਰਕਤ ਨਾ ਮਿਲਣ ‘ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹਸਪਤਾਲ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ECG ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਜਾਂਚਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਪਰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਪੋਸਟਮਾਰਟਮ ਰਿਪੋਰਟ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋ ਸਕੇਗਾ ਕਿ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮੌਤ ਕਿਵੇਂ ਅਤੇ ਕਿਸ ਸਮੇਂ ਹੋਈ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਰਪੰਚ ਕਪਤਾਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਬਿਜਲੀ ਨਿਗਮ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਨਜੀਤ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਸਬੀਰ ਕੌਰ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੀ ਰੀਚ ਕੌਰ ਦੀ ਉਮਰ ਕਰੀਬ 12-13 ਸਾਲ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਗਭਗ 8 ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਉਸ ਲਈ ਬਹੁਤ ਮੰਨਤਾਂ ਮੰਗੀਆਂ ਸਨ। ਨਿਰਵੈਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਹਰ ਮੈਂਬਰ ਦਾ ਬਹੁਤ ਲਾਡਲਾ ਸੀ।
ਨਿਰਵੈਰ ਦਾ ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਡ ਭਾਨੋਖੇੜੀ ਦੇ ਸਕਾਲਰਜ਼ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਇਸੇ ਸਾਲ ਨਰਸਰੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਗਰਮੀਆਂ ਦੀਆਂ ਛੁੱਟੀਆਂ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਾਨਕੇ ਘਰ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਹੀ ਉੱਥੋਂ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਸੀ। 1 ਜੁਲਾਈ ਤੋਂ ਸਕੂਲ ਖੁੱਲ੍ਹਣੇ ਸਨ, ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਨਿਰਵੈਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਖੇਤ ਜਾਣ ਦੀ ਜ਼ਿੱਦ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਮੰਗਲਵਾਰ ਸਵੇਰੇ ਕਰੀਬ 6:30 ਵਜੇ ਨਿਰਵੈਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਮਨਜੀਤ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਰੋਟੀ ਲੈ ਕੇ ਖੇਤ ਜਾਣ ਲੱਗੇ। ਨਿਰਵੈਰ ਨੇ ਵੀ ਨਾਲ ਜਾਣ ਦੀ ਜ਼ਿੱਦ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਪਿਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਗਏ। ਮਨਜੀਤ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ, ਜਦਕਿ ਦਾਦਾ ਰੋਟੀ ਖਾਣ ਲੱਗੇ। ਨਿਰਵੈਰ ਵੀ ਦਾਦਾ ਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਮਨਜੀਤ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਨਿਰਵੈਰ ਖੇਡਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਖੇਡਦੇ-ਖੇਡਦੇ ਉਹ ਕੁਝ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਬੋਰਵੈੱਲ ਦੇਖ ਕੇ ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਸੁੱਟਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਹੇਠਾਂ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿੱਚੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਆ ਰਹੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਝੁਕ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਦੇਖਣ ਲੱਗਾ। ਬੋਰਵੈੱਲ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਵੀ ਗਿੱਲੀ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਦਾ ਪੈਰ ਫਿਸਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਝਾਕਦੇ ਸਮੇਂ ਉਹ ਬੋਰਵੈੱਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਡਿੱਗ ਗਿਆ।
ਪਿਤਾ ਨੇ ਅੱਗੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ ਤਾਂ ਦਾਦਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਉਸ ਪਾਸੇ ਗਿਆ। ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਬੋਰਵੈੱਲ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਨਿਰਵੈਰ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮਾਰਣ ਲੱਗੇ। ਦਾਦਾ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਨੇੜਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਪੱਧਰ ‘ਤੇ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਢਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਸਮਝ ਨਾ ਆਇਆ ਤਾਂ ਕਰੀਬ ਸਾਢੇ 7 ਵਜੇ ਡਾਇਲ 112 ‘ਤੇ ਫੋਨ ਕਰਕੇ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਸੂਚਨਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਦਾਦਾ ਬੋਰਵੈੱਲ ਕੋਲ ਖੜ੍ਹੇ ਰੋਂਦੇ ਤੇ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਦੇ ਰਹੇ। ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਫਾਇਰ ਬ੍ਰਿਗੇਡ ਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮਦਦ ਲਈ NDRF ਅਤੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੀ ਬੁਲਾਇਆ।